Yüksek Tibial Osteotomi (HTO) Temel Konsept

Dr. Ali BAS;

• HTO, medial kompartmanın yükünü azaltmak için mekanik ekseni yeniden hizalar
• Birincil amaç: yük taşıma eksenini nötral veya hafif valgusa kaydırmak — Fujisawa noktası: tibial plato genişliğinin %62–66’sı
• Köprü tedavi: iyi seçilmiş hastalarda TKA öncesinde 10–15 yıl kazandırır

Endikasyonlar

• Varus dizilim bozukluğu ile birlikte semptomatik medial kompartman OA (HKA <177°)
• Yaş <65, yüksek aktivite ihtiyacı
• 3 ay konservatif tedavinin başarısız olması
• Kellgren-Lawrence derece 2–3 (derece ≥3 dikkatle seçilmiş olgularda kabul edilebilir — aşağıdaki sağkalım verilerine bakın)
• Sağlam veya rekonstrükte edilebilir lateral ve patellofemoral kompartmanlar

Ek endikasyonlar:

• ACL yetersizliği + varus + medial OA → HTO anterior tibial translasyonu azaltır
• Medial menisküs kök yırtığı + varus → kombine HTO + kök onarımı objektif sonuçları iyileştirir
• Osteokondral lezyon + varus dizilim bozukluğu → kıkırdak restorasyonu öncesi yük azaltma

Kontrendikasyonlar

• Lateral veya patellofemoral kompartman tutulumu
• İnflamatuvar artropati
• Fikse fleksiyon kontraktürü >15°
• Şiddetli osteoporoz
• BMI >35 (rölatif)
• Aktif sigara kullanımı (rölatif — gecikmiş kaynama riski)

MOW ve LCW — Hızlı Karşılaştırma

Sonuç: Ağrı, Lysholm ve HSS için benzer klinik skorlar. 10 yılda MOW anlamlı derecede daha iyi sağkalım gösterir. Seçimi posterior eğim yönetimi ve eşlik eden patolojiye göre yapın.

Sağkalım Verileri

Yıllık başarısızlık oranları 10 yıldan sonra belirgin şekilde artar — hastaları buna göre bilgilendirin.

Başarısızlık için Risk Faktörleri

OA Derecesi: KL >2 başarısızlığın anlamlı bağımsız bir öngördürücüsüdür. Derece ≥3 dikkatli hasta seçimi gerektirir.

Yaş paradoksu: Daha genç hastalarda başarısızlık daha erken görülür.

• Yaş 40–49 → TKA’ya dönüşüm oranı %14,2
• Yaş 50–59 → %6,7
• Yaş 60–69 → %2,3

Eklem Hattı Oblikliği (JLO): Postoperatif nötral JLO hedefleyin (177°–183°). Sapma → daha kötü WOMAC, sertlik ve fonksiyon. MPTA ≤95° kalmalıdır.

Eş zamanlı kıkırdak onarımı (mikrokırık, ACI): İzole HTO ile karşılaştırıldığında genel sağkalımı anlamlı şekilde iyileştirmez. Uygun hastayı seçin.

Cerrahi İpuçları

Aşırı düzeltme yapmayın. Mekanik eksende 2–3° valgus hedefleyin. Aşırı düzeltme → lateral kompartman aşırı yüklenmesi ve ileride teknik olarak daha zor TKA.

Menteşe kırığı = en korkulan intraoperatif komplikasyon. 10–15 mm lateral menteşeyi koruyun.

Eğim önemlidir. MOW posterior tibial eğimi artırır — ACL yetersizliği olan dizlerde avantaj, ACL rekonstrüksiyonu sonrasında dezavantaj.

TKA’ya Dönüşüm — Ne Beklenmeli

• Önceki HTO, TKA’yı teknik olarak daha zor hale getirir: değişmiş anatomi, yumuşak doku skarlaşması, kemik kaybı, rezidüel deformite
• HTO sonrası TKA revizyon oranı: primer TKA’ya göre OR 2,09
• En sık başarısızlık nedenleri: aseptik gevşeme, derin enfeksiyon
• Stabilite için sıklıkla stemli tibial implantlar gerekir
• İlk HTO sırasında nötral JLO → daha sonra anlamlı derecede daha iyi TKA sonuçları

İdeal Hasta Profili

Yaş <65 · Varus dizilim bozukluğu · KL 2–3 · Sağlam lateral kompartman · Yüksek aktivite ihtiyacı · BMI <35

Tuzaklar

1. Yetersiz Deformite Analizi

• Yalnızca tibiaya odaklanmak ve femoral komponenti gözden kaçırmak
• Çok apeksli deformitelerde tek osteotomi yapmak → rezidüel dizilim bozukluğu
• Ayakta tam uzunlukta dizilim grafilerinin olmaması → en sık planlama hatası

2. Aşırı Düzeltme / Yetersiz Düzeltme

• Aşırı düzeltme (>3–5° valgus)
  → lateral kompartman aşırı yüklenmesi
  → hızlanmış lateral OA
  → ileride teknik olarak daha zor TKA
• Yetersiz düzeltme
  → devam eden semptomlar
  → erken başarısızlık

Başarısızlığın en sık nedeni: yanlış hedef dizilim

3. Posterior Tibial Eğimi Göz Ardı Etmek

• MOW → eğimi artırır
• LCW → eğimi azaltır

Yaygın hatalar:

• ACL rekonstrüksiyonu sonrası MOW yapmak → greft stresinde artış
• ACL yetersizliği olan dizlerde eğimi ayarlamamak → devam eden instabilite

4. Lateral Menteşe Kırığı

• En kritik intraoperatif komplikasyon
• Risk faktörleri:
  • İnce menteşe (<10 mm)
  • Aşırı açma
  • Yanlış osteotomi yönelimi

Sonuçlar:

• Düzeltme kaybı
• Kaynamama
• Yeniden ameliyat

5. Eklem Hattı Oblikliği (JLO) Dizilim Bozukluğu

• JLO’nun 177°–183° aralığının dışında olması
  → değişmiş diz biyomekaniği

Sonuçlar:

• Kötü fonksiyonel sonuçlar
• Artmış eklem yüklenmesi
• İleride daha zor TKA

6. Patellofemoral Eklemi İhmal Etmek

• Tanınmamış PF dejenerasyonu → devam eden anterior diz ağrısı
• MOW, patella bajaya yol açarak PF semptomlarını kötüleştirebilir

7. Yanlış Endikasyonlar

• Trikompartmantal OA → kötü sonuçlar
• İleri OA (KL ≥4) → sınırlı fayda
• İnflamatuvar artrit → devam eden hastalık progresyonu

8. Biyolojik Faktörleri Hafife Almak

• Sigara → gecikmiş kaynama / kaynamama
• Osteoporoz → fiksasyon stabilitesinde bozulma

9. Teknik Hatalar

• Yetersiz fiksasyon → düzeltme kaybı
• Greftsiz büyük açılan kama → kaynamama
• LCW’de fibula osteotomisini atlamak → teknik komplikasyonlar

10. Gelecekteki TKA Planlamasını Kötü Yapmak

• Aşırı düzeltme
• Rezidüel anormal JLO

Şunlara yol açar:

• Teknik olarak zor TKA
• Stemli implant gereksinimi
• Daha yüksek komplikasyon oranları

Kaynaklar:

1. Loke, R. W. K., et al. (2025). “Conversion to Total Knee Arthroplasty After High Tibial Osteotomy: A Systematic Review and Meta-analysis.” The Orthopaedic Journal of Sports Medicine.
2. Herman, B. V., & Giffin, J. R. (2016). “High tibial osteotomy in the ACL-deficient knee with medial compartment osteoarthritis.” Journal of Orthopaedics and Traumatology.
3. Chen, X., et al. (2020). “Higher risk of revision in total knee arthroplasty after high tibial osteotomy: a systematic review and updated meta-analysis.” BMC Musculoskeletal Disorders.
4. Efe, T., et al. (2011). “Closing-wedge high tibial osteotomy: survival and risk factor analysis at long-term follow up.” BMC Musculoskeletal Disorders.
5. Dal Fabbro, G., et al. (2024). “High survivorship rate and good clinical outcomes after high tibial osteotomy in patients with radiological advanced medial knee osteoarthritis: a systematic review.” Archives of Orthopaedic and Trauma Surgery.
6. Kim, J.-H., Kim, H.-J., & Lee, D.-H. (2017). “Survival of opening versus closing wedge high tibial osteotomy: A meta-analysis.” Scientific Reports.
7. Maniar, A. R., et al. (2026). “Improved clinical outcomes when maintaining a neutral joint line obliquity at high tibial osteotomy and subsequent total knee arthroplasty.” Journal of Experimental Orthopaedics.